هیئت عاشقان مهدی علیه السلام مینادشت

ham85 — Tue, 15 Feb 2011 20:29:18 GMT

متن مناظره ی محمد علی باب شیرازی با علمای تبریز

ham85 — Fri, 27 Mar 2009 18:54:14 GMT

سلام امروز متن مناظره ی محمد علی باب شیرازی با علمای تبریز را برایتان می گذارم تا سال نو را با لبخند بر چهره تان آغاز کنید مناظره از این قرار است:

((نظام العلما: ... شما ادعای خود را در حضور علمای اسلام بیان نمایید تا تصدیق و تکذیب آن محقق گردد. اگر چه من اهل علم نیستم و مقام ملازمت دارم و خالی از غرضم تصدیق من خالی از فایده نخواهد بود و مرا از شما سه سوال است:

اولا : آیا این کتبی که بر سنت و سیاق قرآن و صحیفه و مناجات در اکناف و اطراف ایران منتشر شده از شما است یا نه ؟ و آیا آنها را شما تالیف کرده اید و یا به شما بسته اند؟

باب : از خدا است.

منبع: آنچه پسران و دختران باید بدانند

سال نو مبارک

ham85 — Sun, 22 Mar 2009 18:47:18 GMT

هیئت عاشقان مهدی علیه السلام سال نو ٬ سال اصلاح الگوی مصرف را به شما مردم شهید پرور به خصوص جوانان غیور ایران زمین تبریک عرض می کند. امیدواریم سال خوب و پر برکتی را داشته باشید. در انتظار ظهور

شهید جلال افشار

از اصفهان به قم می رفت. صدای آهنگ مبتذلی که راننده گوش می کرد جلال رو آزار می داد. رفت و با خوشرویی به راننده گفت: اگر امکان داره یا نوارو خاموش کنید یا برا خودتون بذارین راننده با تمسخر گفت: اگه ناراحتی میتونی پیاده بشی ! جلال رفت توی فکر ٬ هوای سرد و بیابان تاریک و ... قصد کرد وجدان خفته راننده رو بیدار کنهِ اینبار به راننده گفت: اگه خاموش نکنی پیاده می شم راننده هم نه کم گذاشت نه زیاد ٬ پدال ترمز رو فشار داد و وایستاد و گفت بفرما! جلال پیاده شد اتوبوس هنوز خیلی دور نشده بود که ایستاد! همینکه جلال به اتوبوس رسید راننده به جلال گفت: بیا بالا جوون٬ نوارو خاموش کردم . وقتی سالها بعد خبر شهادت جلال رو به آیه الله بهاءالدینی دادن ٬ ایشون در حالی که به عکسش نگاه می کرد فرمود: امام زمان (عج) از من یه سرباز خواست ٬ من هم صاحب این عکس رو معرفی کردم.

خلاصه ای از سخرانی پنج شنبه شب حاج آقا دویران نژاد

ham85 — Fri, 27 Feb 2009 18:35:18 GMT

خلاصه ای از سخرانی پنج شنبه شب حاج آقا دویران نژاد

نقش اراده در امور دنیوی و اخروی

انسان نیاز دارد اراده داشته باشد. این نیست که فرزندی به خاطر پدرش نابغه باشد و یا اینکه چون پدر او کارگر است نتواند به درجات بالایی چه در کارهای دنیایی و چه در کارهای اخروی برسد . طبق گفته روانشناسان 3 عامل در شکل گیری شخصیت فرد دخالت دارد :

1- وراثت 2- محیط اطراف 3- عامل خود

که عامل سوم بالاتر از دو عامل دیگر است و عامل های دیگر را تحت پوشش خود در می آورد . در واقع خود فرد تعیین کننده جایگاه خویش است و آن بستگی به اراده آن دارد.

راه های تقویت اراده:

1- نظم : کارها را با نظم باید انجام داد هرچند مقدار آن کم باشد. از جای کوچک شروع کن و ...

2- کار امروز را به فردا نیاندازید: کارها را در اول وقت انجام بدهید.

3- ورزش: عاملی بسیار موثر در تقویت اراده است و باعث میشود خود را باور کنید.

4- تشکر از خود: با خود از کارهای خوبی که انجام داده ای صحبت کن و خودت را تشویق کن. پیامبر (ص) می فرمایند: کارهای کوچک پیوسته بهتر است از کارهای بزرگ لحظه ای (چند وقت یکبار)

5- دوستان: یا به عبارت دیگر الگو های رفتاری، دوست بر روی روح انسان تاثیر می گذارد و ناخود آگاه کم کم شبیه به دوستتان می شوید

6- عدم اعتیاد: اعتیاد نداشتن به هر چیزی که شما را وابسته به خودش کند ، مخصوصا موسیقی حرام

ماهواره اميد و ناميدي بعضي‌ها!

ham85 — Fri, 13 Feb 2009 21:18:18 GMT

ماهواره اميد و ناميدي بعضي‌ها!

چند سال پيش در خاطرات يكي از افسران و فرماندهان نيروي هوايي ارتش كه قبل از انقلاب زير نظر متخصصان و مستشاران آمريكايي خدمت مي‌كرد خوانده بودم:«روزي كه قرار بود آمريكايي‌ها بخاطر حوادث انقلاب از ايران خارج شوند، يكي از آن متخصصان در حالي كه لبخندي به لب داشت با دستش آرام به شانه‌ام زد و گفت: به هيچ چيز دست نزنيد، ما تا دو سه ماه ديگر به ايران بر خواهيم گشت!»

واقعيت اينست كه آن مستشار آمريكايي (بقیه در قسمت تمام مطلب)

نوشته اميد حسيني

روز هشتم با پنج مسافر

ham85 — Tue, 20 Jan 2009 15:46:34 GMT

جمعه بود که خبردار شدم روز دوشنبه قراره پنج تا مسافر کربلا ، پنج تا شهيد گمنام رو بيارن دانشگاه تهران دفن کنن . مدتي بود تابلوهايي رو توي دانشگاه مي ديدم ، که روش نوشته بود : "روز هشتم؟" همه ش توي ذهنم بود که يعني چي روز هشتم ؟ اون روز چه خبره؟ وقتي خبر تشييع شهدا رو شنيدم فهميدم روز هشتم، همون وعده گاه و همون ميعاده ، همون روزي که مسافراي ما بعد اين همه سال به وطن برميگردن ، تازه بي هيچ نامي ! به نام فرزند روح الله و فرزند ايران ، به نام همه جووناي ايروني ....

امروز روز هشتم بود، روز حضرت علي اکبر(ع) ، روز وعده ما با پنج تا مسافرمون...

رفتم دانشگاه ، ساعت 10 صبح بود ، خيلي ها اومده بودن ، راستش غافلگير شدم ، صبح روز کاري و اين همه جمعيت ! اينگار اين شهدا همين تازگي ها شهيد شدن ، داغ تازه اي بود و غم تازه اي ، اينگار همين امروز از پيش ما رفته بودن ، اينگار ...
بوي شهادت بود و بوي وفاداري که همه جا رو پرکرده بود ، وفاي مردمي که اين قدر قدرشناس هستن ، ولي يه بغض مداوم موقع تشييع، سينه همه رو فشار ميداد ، امروز روز علي اکبر(ع)، که امام حسين اونو با دستاي خودش به ميدون فرستاد، ولي اين علي اکبراي روي دستاي ما که هيچ سنگيني نداشتن ، به خدا سبک بودن ، سبک سبک ، شايد يه استخوان دست ، يا پا ، يا جمجمه ، اين پنج تا علي اکبر (ع) از کدوم حسين(ع) بودن و کدوم مادر چشم به در دوخته اي انتظارشونو ميکشيد و کدوم پدر پشت خميده اي از نديدنشون چشماش سفيد شده بود ... کدوم خواهري منتظرشون بود...

ولي ما همه بوديم و جاي مادري که شايد الان نباشد و پدري که شايد به رحمت خدا رفته باشد و ... جاي همه شان بوديم و تنهاشان نگذاشتيم..

يادمه روز تولد علي اکبر(ع)، روز جوونا، اومدم و يه آپ گذاشتم ، اون موقع يه آرزو کردم که کاش همه ما جوونا يه علي اکبر باشيم براي خانواده و براي ايرانمون ...

حالا امروز ديدم چه قدر جوون دانشجو که با عشق علي اکبر ، چند تا علي اکبر پر پر و از راه دور رسيده رو، روي دستاشون حمل ميکردن تا بگن ماهم مي خوايم مثه همين مسافرا، علي اکبر بشيم و علي اکبر گونه به ديدار خدا بريم ...

حضور علي اکبر(ع) همه جا بود امروز، توي تمام دانشگاه و دانشکده ها... عطر حضورش با اشک دانشجوها، توي فضا پيچيده بود...

بعد از طواف دور دانشگاه ، نماز ميت بر پيکر مسافرامون خونديم و بعد نماينده اساتيد و بعد هم از دانشجوها خوش آمد گفتن به مسافراي شهيدمون، که حالا جاي ابدي شون شده پيشوني دانشگاه و اون هم مسجد دانشگاه ، وبعد تدفين...

وقتي از تابوت ها ، پيکر ها رو خارج کردن ، ديديم که پيکري نيست .... گفتم که سبک بودن...

ناله ها به آسمان ميرسيد و نواي نوحه حداديان داغ دلها رو تازه ميکرد ... السلام عليک يا علي اکبر(ع)

ياد امام و شهدا .... دل ميبره کرب و بلا

و مسافراي ما همون پنج تا پرستو به آغوش خاک رفتن تا براي هميشه در آغوش دل هامون بمونن...

فيا ليتني کنت معکم فافوز معکم...

کتب استاد شهید مطهری

ham85 — Mon, 12 Jan 2009 13:37:18 GMT

سلام . دوستان عزیز شما می توانید با استفاده از لینک زیر وارد صفحه ای شوید که کتاب های استاد شهید مطهری در آن گردآوری شده است. از جمله ی این کتاب ها می توان به کتاب های زیر اشاره کرد:
حماسه حسيني 1 ، حماسه حسيني 2 ، حماسه حسيني 3 و ...
اصول فلسفه و روش رئاليسم 1 ، اصول فلسفه و روش رئاليسم 3 و ...
آشنايي با قرآن 3 ، آشنايي با قرآن 4 ، آشنايي با قرآن 5 و ...
اسلام و مقتضيات زمان 1 ، اسلام و مقتضيات زمان2 ، و ...
فلسفه اخلاق ، فلسفه تاريخ 1 ، مساله حجاب، و ...

عفاف و حجاب در كربلا

ham85 — Tue, 23 Dec 2008 10:15:18 GMT

عفاف و حجاب در كربلا

کرامت انسانی زن، در سایه عفاف او تامین می‌شود. حجاب نیز یکی از احکام دینی است که برای حفظ و پاکدامنی زن و نیز حفظ جامعه از آلودگی‌های اخلاقی تشریع شده است. نهضت عاشورا برای احیای ارزش‌های دینی بود. در سایه آن حجاب و عفاف زن مسلمان نیز جایگاه خود را یافت و امام حسین علیه‌السلام و زینب کبری و دودمان رسالت، چه با سخنانشان، چه با نحوه عمل خویش، یادآور این گوهر ناب گشتند. برای زنان، زینب کبری و خاندان امام حسین علیه‌السلام الگوی حجاب و عفاف است. اینان در عین مشارکت در حماسه عظیم و ادای رسالت حساس و خطیر اجتماعی، متانت و عفاف را هم مراعات کردند و اسوه همگان شدند.

حسین بن علی علیهماالسلام به خواهران خویش و به دخترش، فاطمه، توصیه فرمود که اگر من کشته شوم، گریبان چاک نزنید، صورت مخراشید و سخنان ناروا و نکوهیده مگویید. اینگونه حالات، در شان خاندان قهرمان آن حضرت نبود، به خصوص که چشم دشمن ناظر صحنه‌ها و رفتار آنان بود.

در آخرین لحظات، وقتی آن حضرت صدای گریه بلند دخترانش را شنید برادرش عباس و پسرش علی اکبر را فرستاد که آنان را به صبوری و مراعات آرامش دعوت کنند.

رفتار توام با عفاف و رعایت حجاب همسران و دختران شهدای کربلا و حضرت زینب، نمونه عملی متانت بانوی اسلام بود. امام سجاد علیه‌السلام نیز تا می‌توانست، مراقب حفظ شوون آن بانوان بود. در کوفه به ابن زیاد گفت: مرد مسلمان و پاکدامنی را همراه این زنان بفرست، اگر اهل تقوایی!

به نقل شیخ مفید: پس از کشته شدن امام حسین علیه‌السلام وقتی گذر عمر سعد نزد زنان و دختران امام شهدا افتاد، زنان بر سر او فریاد زدند و گریستند و از او خواستند که آنچه را از آنان غارت شده به آنان باز گردانند، تا به وسیله آنان خود را بپوشانند. ( بقیه در تمام مطلب )

مسئله گريه بر سيد الشهداء

ham85 — Mon, 22 Dec 2008 18:41:18 GMT

يكی از مسائل مربوط به سيد الشهداء مسئله گريه است . بايد مسئله گريه
و خنده از چند نظر [ بررسی شود ] : يكی از نظر اينكه از مختصات و اعراض
خاصه انسان به شمار رفتهاند . ديگر از نظر علل و مبادی جسمی و روحی . سوم
از نظر آثار و عوارض جسمی و روحی . چهارم از نظر اخلاقی و عقيده علماء
اخلاق و آداب . پنجم از نظر آثار اجتماعی خنده و گريه . ششم انواع خندهها
و گريهها و آيا همه خندهها خوب است و همه گريهها بد يا نه ؟ و اينكه
نوع گريه بر امام حسين لذتبخش است و به قلب صفا و روشنی میدهد . و
بايد مقايسهای شود بين مكتب امام حسين و مكتبهای خنده و كمدی ، و
اشارهای شود به فيلمهای كمدی و فيلمهای تراژدی و اشعاری كه شعرای ما در
باب گريه و مدح آن گفتهاند مثل اينكه :

گريه بر هر درد بی درمان دوا است

چشم گريان چشمه فيض خداست

در همه اينها بحث شود .
خنده و گريه مظهر شديدترين حالات احساسی انسان است . آنوقتی كه كسی
بتواند مالك خنده و گريه مردمی بشود ، به حقيقت مالك قلب آنها شده و
با عواطف آنها بازی میكند . كارهای قلبی غير از كارهای عقلی است . تا
كنون با قلبهای مردم از راه گريه [ بر ] سيد الشهدا بازی شده بدون اينكه
تحت كنترل عقل بيايد و هدف داشته باشد . تنها هدف داشتن كافی نيست ،

نظم و سازمان هم لازم است .
در مجله راديو ايران شماره 70 ، مقالهای به قلم دكتر حسن علوی ( مرز دانش )

كه سخنرانی او است در [ برنامه ] مرزدانش درباره اشك چشم دارد
كه خالی از فائده نيست . در آنجا میگويد : اشك تمساح دروغ است .
میگويد : " دارون " در كتاب " بيان احساسات و تأليمات در انسان و
حيوان 1890 ميلادی " ، نوشته است كه فيل تحت تأثير احساسات میگويد ولی
اين موضوع به هيچ وجه هنوز تأييد نشده است . میگويد : خنده انواع و
اقسام دارد : خنده محبت ، خنده تمسخر ، خنده شادی ، خنده تأثر يا خشم ،
گريه هم همه جا از اثر اندوه و غم نيست و برای همه اتفاق افتاده و
چشيدهاند لذت گريه شوق را ، و منظره اشك شوق يكی از بهترين مناظر است
. سخن را به اين شعر حافظ ختم میكند :
دل بسی خون به كف آورد ولی ديده بريخت الله الله كه تلف كرد و كه
اندوخته بود ؟
شاعر عرب میگويد : اگر اشك نبود سرزمين " وداع " آتش میگرفت (
كليله و دمنه ) . سعدی میگويد : بگذار تا بگريم چون . . . حافظ میگويد :
دل سنگين تو را اشك من آورد به راه سنگ را سيل تواند به لب دريا برد

منبع: کتاب حماسه حسینی اثر شهید مطهری

زندگی

ham85 — Mon, 22 Dec 2008 09:27:18 GMT

تو اتوبوس دیدمش،اهل درس وبچه مثبت به نظر میرسید، کم کم نزدیکش شدم وپیشش وایستادم سر بحث باز شد.از اینکه انگار اتوبوس از طرف دیگه ای داره میره.بعد بهش گفتم:دانشجویی، گفت:نه کارمندم شما چطور؟دانشجویی گفتم یه جورایی کمی که صحبت گل انداخت بهش گفتم یه سوال دارم! گفت:بپرس بهش گفتم معنای زندگی چیه؟

انگار که سفری عمیق به اعماق وجودش کرد چشماش به نقطه ای خیره شد ونفسی کشید که خیلی معنا داشت.

جوابی نداد مثل اینکه نمی توانست جواب بده بعدِ چند ثانیه مثل اینکه جرقه ای تو ذهنش خورده باشه با حالت مهربانانه ای گفت:اصلا بذار ازخودم بگم دقیقا سال دوم دانشگاه بودم در بین هم کلاسی هایم عاشق دختربا نجابتی شدم که واقعا زیبا وازهر جهت کامل بود اما من سال دوم دانشگاه بودم وخدمت سربازی در پیشم بود وسنمم کم بود نمی تونستم باهاش ازدواج کنم خیلی ناراحت بودم هیچ کس نمی تونست کمکم کنه خیلی سر خورده شده بودم زندگی واقعا برام مثل جهنم شده بودو برام معنا نداشت یه روز داشتم از کوچه ی پشت مسجد رد می شدم ازمسجدحرفایی به گوشم رسید که انگار بهم جان می داد وبرایم تازگی داشت انگار درد منو می گفت همونجا وایستادم وتا اخرشو خوب گوش دادم فردا شب رفتم تو خود مسجد نشستم تا اون موقع حتی نمازم نمی خوندم ولی از اون به بعد اهل نماز شدم زندگی درد اورم ، مثل عسل شیرین شد لحظه های ناب با خدا بودن را به دنیا نمی دادم روحیه ام عوض شده بود اینقدر حال خوبی داشتم که مثل علامت مثبت(+) شده بودم تعریف از خود نباشه ولی حس می کردم مثل آینه صاف شده ام.

گاهی همکلاسی هم را دعا می کردم وازخدا براش آرزوی موفقیت می کردم .تو مدرسه بهش توجه نکردم تا کم کم از ذهنم پاک شد.با بچه های مسجد رفیق شدیم وگاهی قبل اذان میرفتم مسجد وگل مگفتیم و گل میشنیدیم .لذت شوخی های جالب و مذهبی اون موقع تا الانم یادمه وقتی تو راه بر م گشتم از خوشحالی انگار رو هوا راه می رفتم توراه وقتی به بچه های سر کوچه بر می خوردم می دیدم چقدر دارند اشتباه می کنن الکی ،شایدم زورکی صدای قهقه سر میدادند تا خلا لذت بردن از زندگی را پر کنن وفکر کنند که خوشبختند به خودم می بالیدم وخدا را شکر می کردم اخه منم یه روز مثل اونا بودم شایدم بدتر عشق تیپ داشتم وعشق دوستی با جنس مخالف و از این حرفا.

پیمان پسر همسایمون بود بچه ی مذهبی و صا فی بود هم سن بودیم ولی اینقدر حرفای شیرینی می زد که تمام وجودم وفرا می گرفت خوب سرتو درد نیارم دانشگاه تموم شدو رفتم خدمت خدمت سربازی هم تموم کردم وبر گشتم،بعد از سربازی خیلی زندگی ام سخت شد خودم کار گیرم نمیومد تازه پدرمم نیز بیکار شده بود یه روز پیمان گفت:خیلی انگار پکری چی شده گفتم هیچی کمی اصرار کرد بهش نگفتم یه دفعه همون تکه کلام معروفش رو دوباره تکرار کرد (خدا بنده ها شو دوست داره و تنها نمی گذاره این بنده ها هستند که خدا رو تنها میذارندو فراموش می کنند امیدت به خدا باشه همه چیزحل میشه)شب تو مسجد دلم شکست و گفتم خدایا تو خیلی مهربونی و منو دوست داری و تنهام نمی ذاری خدایا کمکم کن

بعد مسجد پیمان رو شوخی بهم گفت امروز خیلی وصل بودی بابا مارو هم دعا می کردی!

( بقیه در تمام مطلب )

نوشته : م. رحیمی

منبع: http://www.vesal250.blogfa.com/